Koninklijke Heemkundige Kring Sint Hubertus Tervuren


De Koninklijke Heemkundige Kring Sint-Hubertus Tervuren is een vereniging zonder winstoogmerk, die werd gesticht in 1946 door een handvol Tervurenaars met belangstelling voor de plaatselijke geschiedenis.

De doelstellingen van de Kring zijn :

  • de studie van de Tervuurse geschiedenis en folklore
  • het verzamelen van heemkundige, natuurkundige en artistieke voorwerpen
  • de inrichting van een plaatselijk museum.

Zoals het een heemkundige kring betaamt, draagt de vereniging zorg voor het plaatselijke erfgoed, onder welke vorm dat ook bewaard is : bouwkundig, landschappelijk, archeologisch, archivalisch, picturaal...

 

Lente

“Daar is de lente, daar is de zon.
Bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen.
De fallus impudicus staat al in bloei
En de blaadjes krijgen bomen”(1)

Wanneer Favonius half februari met zijn warme westenwind de lente aankondigt – de Grieken noemden hem Zephyrus – dan weten we dat de harde winter ver voorbij zal zijn. In de lente is de natuur een groot nardusvat vol geuren van bloesems en bloemen…(2) En “Als de boonen bloeien, de zotten groeien”.
“Volgens middeleeuwsche en jongere schrijvers kon de sterke geur der bloeiende groote boonen in 't voorjaar op de menschen zoo'n bedwelmenden invloed oefenen, dat deze tot dwaasheid werden gebracht. Zoo leest men reeds in 1524 in een bundel refereinen:
Zonderlinghe als die boonen bloyen
En die wittinghen syn in hoer fluere
Den keyen (gekken) dan grote crachten toe vloyen”
Wanneer men bedenkt dat de bonen bloeien in april en mei, de maanden waarin het lentegevoel, de lentevreugd van onze voorouders zich in allerlei dartelheid placht te openbaren dan is het begrijpelijk, dat zulk een bijgeloof wortel schoot… en de kroost groot.

Ken je de Hyperboreërs? Hyperborea was voor Grieken en de Romeinen een terra incognita. Plinius en Herodotus, zowel als Vergilius en Cicero, vertellen van een volk dat zeker wel 1000 jaar werd en van alle levensgeneugten genoot in volle gelukzaligheid. Men vertelt dat het in de antieke wereld een vredig en gelukzalig sprookjesvolk was, ergens aan de rand van de aarde, meestal in het hoge noorden, voorbij de noordenwind. Het land was perfect, er was 24 uur per dag zonneschijn. Een beetje het Utopia van de Grieken dus. Alleszins een land om naar te hunkeren, met zonneschijn, wellicht honing en bloemrijke velden.

Bij de oude Germanen werden vooral de ooievaar en de zwaluw als eerste, heilige lenteboden met vreugde begroet en feestelijk ontvangen. In Engeland is daarvan de naam swallow day (op 15 april) overgebleven. Ook Guido Gezelle (Duikalmanak) noemt de 15e april ‘Zwaluwdag’ en voegt er aan toe: “De eerste zwaluw, die de torrewaker zag, moest hij aanblazen, in zijnen tuithoorn en dat wierd hem vergolden.”

Ja, ja. De lente, het doet wat met een mens.
Lente… in ’t West-Vlaams is dat een lui vrouwmens naar het schijnt!
Die vrouwe, ’t ée een lente, zegt Freddy Devadder! Ja, ja!

Fons Vandendael

1. Jan De Wilde – Daar is de lente
2. Nardus: kostbare zalf, uit de olie (in de wortels) van de nardusplant bereid. De echte plant wordt in Indië en Arabië gekweekt.

E-mail aan de Heemkundige Kring

Berichten en vragen aan de heemkundige kring kunnen van nu af aan ook gestuurd worden aan volgend adres: heemkundetervuren@gmail.com

Ze zullen beantwoord worden door de persoon die verantwoordelijk is voor de materie die er het onderwerp van uitmaakt.