Heet van de naald

 

Reproducties van Heylbrouck te koop

In samenwerking met de Heemkundige Kring, wil Tom Vanleeuwe extra afdrukken laten maken van de twee gravures van Heylbrouck, die het hertogelijk kasteel afbeelden, zowel aan noordzijde als aan zuidzijde.

Door een misverstand werd gesteld dat de reproducties in kleur zouden zijn. Ze zullen echter in zwart-wit verkocht worden. We bekijken nog of ze ook eventueel in kleur zouden kunnen aangemaakt worden.

We zouden ze verkopen tegen de prijs van

10 euro het stuk.

Wie geïnteresseerd is in deze reproducties, mag zijn naam en adres opgeven en 10 euro overschrijven op rekeningnummer

BE78 0680 4029 0086
van de Kon. Heemkundige kring Sint-Hubertus Tervuren

Noordzijde

Zuidzijde

 

Medewerkers gevraagd:

Wij van de Heemkundige kring kunnen nog steeds helpende handen gebruiken, zowel in ons archief- en documentatiecentrum als bij de organisatie van aktiviteiten. Wie zich geroepen voelt om ons een handje hulp toe te steken als losse medewerker mag zich steeds melden. We zullen jullie met open armen ontvangen.

 

Nieuws uit de regio

Tervuren en het einde van de Groote Oorlog 1914-1918

Op 10 oktober ging in CC Warandepoort de tentoonstelling open over het einde van de Groote Oorlog. Voor de gelegenheid hadden we, naast de leden van het gemeentebestuur, ook al onze leden uitgenodigd. De ruimten van het cultuurcentrum liepen bijgevolg goed vol. De curatoren, Elisabeth Derveaux, Piet Vandenpoel en Rik Jacobs, waren bijzonder fier over wat ze gepresteerd hadden en hoopten dan ook dat het publiek er evengoed over te spreken zouden zijn.
Schepen Jan Trappeniers opende met een rede het gedeelte van de toespraken. Daarna was Piet Vandenpoel aan de beurt om het over de opbouw van deze tentoonstelling te hebben en het vele werk dat ervoor geleverd moest worden. Rik Jacobs haalde er een postkaart bij om even een menselijk verhaal te brengen over een Franse soldaat die na 11 november 1918 in een bijgebouw van het museum had verbleven en erover naar huis schreef. Daarna kwam burgemeester Spooren aan de beurt, die het niet te lang meer trok en de tentoonstelling voor geopend verklaarde, zodat de genodigden een drankje konden nuttigen.

De tentoonstelling werd massaal bezocht maar velen namen zich voor om nog eens terug te keren op kalmere dagen, zodat er meer gelegenheid zou zijn om alles goed te kunnen bekijken. Ondertussen kregen we al goede reacties via e-mail van mensen die – zelfs tot tranen toe – bewogen waren van wat ze er te zien en te lezen kregen.

En de curatoren kregen ter plaatse schouderklopjes, zowel fysiek als in mooie bewoordingen, en niet alleen van onze burgemeester, die toch moest erkennen dat de heemkundige kring wel mooi werk afleverde.

De tentoonstelling is te bezoeken tot 10 januari 2019, in de week tot 17 uur, ’s zaterdags evenwel slechts tussen 10 en 13 uur.

AV

 

Sint-Hubertuskapel in restauratie

30 augustus 2018

Het was ons al enkele jaren een zorg, die Sint-Hubertuskapel. De gevel had een restauratie nodig. Er waren vensters ingegooid, binnen viel de bepleistering naar beneden… Eindelijk heeft de Regie der Gebouwen de nodige fondsen gevonden om de restauratiewerken aan te vatten. De gevel stond van deze maand in de steigers en een plaat vertelde ons dat de Regie der Gebouwen, Vlaamse Regio Oost, als architect Studio Roma uit Vlierbeek had aangeduid. Monument Vandekerckhove uit Ingelmunster is aannemer van de werken. Hiermee is nu de restauratie van de bedaking en de topgevels aangevat.
VM

Een ontmoetingscentrum in Vossem

14 september 2018

Qua vergaderzalen en locaties voor de verenigingen was Vossem tot hiertoe maar mager bedeeld. Er was keus tussen een zaal die tot op de draad versleten was of de voormalige pastorie. Vanaf 14 september 2018 is er officieel een spiksplinternieuw ontmoetingscentrum aan het Pastorieplein, op de plek waar vroeger de winkel van ‘Talle’ stond, met ernaast het huis waar onze kring enkele maanden onderdak had voor een gedeelte van onze verzameling. Het geheel ligt naast de gemeenteschool en kreeg de naam van de plaatselijke atleet met wereldfaam, de nu 71-jarige Miel Puttemans. Deze kreeg overigens de eer om het gebouw officieel te openen.
VM

Een druk verlengd weekend te Tervuren, van 31 augustus tot 2 september.

Dat weekend werd Tervuren overspoeld door een massa volk, zowel Tervurenaars als bezoekers. Op vrijdagavond kon men terecht in de noordelijke halfronde vleugel van de voormalige Panquinkazerne voor Panq Art II. Zoals de naam het laat vermoeden ging het om de tweede uitgave van een gezamenlijk kunstsalon, met Alison Dujardin als curator, in de door het leger verlaten lokalen van dit pand. Het feit dat men er in de toekomst waarschijnlijk grondige ingrepen zal uitvoeren, was voor enkele kunstenaar gelegenheid om niet enkel hun werken tentoon te stellen maar ook de ‘allerindividueelste expressie van hun allerindividueelste emoties’ op de afbladderende muren bot te vieren. Op het marktplein startte ondertussen het jaarlijkse driedaagse muziekgebeuren ‘Hee-Tervuren’ met optredens van allerlei muziekgroepen, zoals De Kreuners.
Maar er was meer: op het terrein van de Koninklijke Moestuin kampeerden scouts in een echt scoutskamp; zaterdagavond was er in de straten een avondmarkt; nabij Lempereur kon men een Reuzendorp bewonderen en ’s zondags was half het centrum ingenomen voor de reusachtige rommelmarkt. Daar kwam nog bij dat Tervuren, samen met Huizingen, zich op zondag aandiende als focusdorp voor de Gordel, met 28.000 deelnemers dit jaar.
Zo was er hier een babydorp, een Fit-beweegdorp, de startplaats voor de fietstocht van 100 km (700 deelnemers) en als klap op de vuurpijl de Toerist-Run, die mogelijkheid gaf om door de nieuwe gangen van het Africamuseum te rennen (dat pas in december 2018 officieel opengaat). Alles werd extra met muziek en commentaar begeleid door Radio 2, die in de voormiddag ter plaatse uitzond.
VM

Nieuwe bestemming voor het Hof van Melijn.

29 september 2018
 
Enkele maanden geleden werden de collecties van de Heemkundige Kring en deze van de Vrienden van de School van Tervuren weggehaald uit het voormalig gemeentelijk museum Hof van Melijn. Na 12 jaar viel dus het doek over dit klein maar zeer gewaardeerd museum. Zowel onze kring als de VST hebben hier al die jaren hun beste krachten voor ingespannen. Langs deze kant een hartelijke dank aan allen die zich hiervoor ingezet hebben. De artefacten werden op verschillende locaties opgeborgen in afwachting van de opening van een nieuw gemeentelijk museum. Het gemeentebestuur beloofde dat het er zal komen in een deel van de voormalige Panquinkazerne.
De ontruiming van het Hof van Melijn drong zich op nadat stabiliteitsproblemen vastgesteld werden op de eerste verdieping en de mezzanine… en dit na 10 jaar bestaan ervan! Qui potest capere capiat… Het gemeentebestuur zag het budgettair niet zitten om zelf in te grijpen en dus koos men voor de erfpacht. Kandidaten werden gehouden om een cultureel-toeristisch aspect op de site te behouden, rekening houdend met de richtlijnen van Monumenten en Landschappen en vooral zelf in te staan voor de restauratiewerken en renovatie.
Na een wedstrijd die uitgeschreven werd door de gemeente, werd gekozen voor Ibo Nuyttens van café ‘t Sot Genoegen in de Paardenmarktstraat, die in samenwerking met Young Art Tervuren, een vzw waarin een aantal Tervuurse kunstenaars zich vinden, zoals Dirk Lefebure, dit alles zal uitwerken.
Er komt ook fietsenverhuur. Goede beslissing: alles blijft dus niet enkel toegankelijk voor het grote publiek, het geeft een stimulans aan artistieke en creatieve elementen en vooral, het pand blijft uiteindelijk gemeentelijk bezit.
VM

Hoorn van Sint-Hubertus

30 september 2018
 
Het viel ons op dat de eeuwenoude horen van Sint-Hubertus, tegenwoordig in de Sint-Janskerk tentoongesteld, niet meer tentoongesteld was onder zijn glazen stolp. Geen paniek! Hij werd tijdelijk in bruikleen gegeven aan het Paleis voor Schone Kunsten - Bozar voor de tentoonstelling ‘Theodoor Van Loon (ca.1582-1649), Caravaggist tussen Rome en Brussel’ (van 10 oktober 2018 tot 13 januari 2019). Daar wordt hij tentoongesteld naast het grote, gerestaureerde schilderij ‘De Bekering van Sint-Hubertus’ dat vroeger boven het hoofdaltaar van de Sint-Hubertus-kapel hing.
Ook de twee andere schilderijen die er ooit hingen boven de zijaltaren, De Heilige Maagd met het kind tussen de heiligen Joannes de Doper en Joannes Evangelist’ en ‘De Heilige Hubertus ontvangt de stola’, zullen er tentoongesteld worden, samen met een schilderij dat het kasteel van Tervuren toont.
VM

Het ‘huis van meester Cums’ eindelijk gerestaureerd?

8 oktober 2018

Toen we het rechtse hoekpaviljoen van het Hoefijzer beneden de Kasteelstraat, in de volksmond het ‘huis van meester Cums’ in de steigers zagen staan, deed ons hart een vreugdesprong… eindelijk! Want dit was het enige gebouw van het ‘Hoefijzer’ dat, zowel binnen als buiten zijn oorspronkelijk uitzicht en inrichting had bewaard. Maar sinds vele jaren stond dat waardevolle en unieke pand uit het midden van de 18e eeuw te verkommeren: lekkende dakgoten, een natte, verkleurde gevel, gebroken ramen, rottend houtwerk. Enkele decennia geleden had Landsverdediging het pand onteigend om er het centrale huis voor de oud-strijdersbonden in onder te brengen. Het bleef echter bij vrome plannen.
Vooraf toch even de zaken duidelijk op punt stellen: tot nu toe – ik verwijs naar bovenstaande datum – is de hele Panquinsite nog steeds eigendom van het ministerie van Landsverdediging en heeft de overdracht aan Tervuren nog geen plaats gehad. Zo moeten eerst een aantal zaken, o.a. de bodemattesten (mogelijke vervuiling) in orde komen. De gemeente Tervuren heeft wel een verwervingsoptie (mijn excuus voor de vage, amateuristisch-juridische omschrijving).
De gemeente Tervuren werd wel in gebreke gesteld door Onroerend Erfgoed voor de verwaarlozing van het gebouw, waarna het gemeentebestuur de bal doorspeelde aan Landsverdediging door hen op haar beurt in gebreke te stellen. Wat dus een begin van restauratie schijnt te zijn, is maar een voorlopige ingreep aan het dak, zodanig dat het niet meer kan binnen regenen en er dus geen verdere schade meer kan aangericht worden. Aan de projectontwikkelaar werd gevraagd een restauratiedossier op te stellen, dat uiteraard door Onroerend Erfgoed moet goedgekeurd worden. Schepen Mark Van Roy hoopt dat dit tegen het eind van het jaar in orde kan komen. Duimen we maar…
VM

Sint-Hubertus 2018

Iedere Tervurenaar weet het wel: de jaarlijkse Sint-Hubertusviering vindt plaats op de laatste zondag van oktober. De zomer ligt nog vers in het geheugen maar daar dient zich de herfst al aan. Dit scharnierpunt in ons tijdsbeleven wordt meestal gekenmerkt door een zacht weer waarin de volle gele beukenkruinen zich scherp aftekenen tegen het diepblauwe zwerk. Met een zacht en strijkend licht dat zo typisch is voor deze tijd van het jaar… Maar dat zag er dit jaar toch wel even anders uit! De temperatuur was bij het ochtendgloren van 28 oktober niet veel hoger dan 5° C gekomen en een schrale noordoostenwind verraste menigeen.
Tijdens de viering in de Sint-Janskerk was daar uiteraard niet veel van de merken. Daar was het behaaglijk toeven wijl de rauwe klank der jachthoorns van de Koninklijke Antwerpse Jachthoornblazers en de aangepaste gezangen van het Sint-Ceciliakoor voor de typische Hubertussfeer zorgden, samen met de geur van honderden versgebakken broodjes en het mooie tableau van pas geschoten wild en dito geplukte bosvruchten. Voeg daarbij de aanwezigheid van de kranige Sint-Hubertusdragers en de groengejaste leden van de Broederschap van Sint-Hubertus, die alles in goede banen leidden.
Pas toen de grote kerkdeuren openzwaaiden, werd het duidelijk dat het buiten erg frisjes was. Geen nood, efficiënt als steeds werd de stoet gevormd, die na het doortrekken van paarden en ruiters, zich in beweging zette, in de richting van het Hoefijzer. Tot daar inderdaad en niet verder omwille van het monument van boomstammen ter herdenking van het eind van de Groote Oorlog en de restauratiewerkzaamheden aan de Sint-Hubertuskapel. Op het esplanadeplein zelf was een tribune opgesteld van waarop pastoor Jan, stevig kwispelend, de schier eindeloze stoet van vier- en tweevoeters zegende.
De leden van de Broederschap zagen dat het goed was. Zij hadden ‘hun peren’ anders wel gezien bij deze editie: niet enkel had de andere locatie met haar invulling hen kopbrekens bezorgd, er was ook de onvoorziene aanwezigheid van de kermis op het marktplein en de nieuwe datum die men voor de ‘Marathon van Brussel’ had gekozen om Tervuren aan te doen. Met een welverdiende receptie werd de editie van 2018 waardig afgeblazen, letterlijk dan door de inmiddels bevriende jachthoornblazers.
FR

Afsluiting herdenking Eerste Wereldoorlog

11 november 2018
 
Om 11 uur was het dus precies een eeuw geleden dat er te Compiègne, in een spoorwegwagon van Wagon-Lits, de wapenstilstand ondertekend werd tussen de geallieerden en Duitsland. Het zou echter nog ongeveer een jaar duren eer het echte vredesverdrag te Versailles ondertekend werd tussen beide partijen, een vredesverdrag dat echter de kiemen in zich droeg voor een nieuwe wereldoorlog.
Op 11 november om 11 uur luidden alle klokken in België om deze heuglijke gebeurtenis te herdenken. Om 16u was er heel wat belangstelling voor de plechtigheid bij het monument aan de Linde. Burgemeester Jan Spooren schetste in zijn toespraak de ellende die men hier kende gedurende die vier verschrikkelijke jaren. Namens de bonden van de oud-strijders bracht Alex Noyon hulde aan de gesneuvelde militairen die de vrijheid aan België teruggaven. De harmonie Eendracht maakt Macht alias ‘De Blauwe’ uit IJzer bracht niet alleen aangepaste muziek maar liet ook het vaderlands lied en de Vlaamse Leeuw weerschallen.
De aanwezigen trokken daarop samen naar de Panquinkazerne om voor een laatste keer het tijdelijke monument ‘Het Maaiveld’ te bewonderen. Eerste schepen Mario Van Rossem en de afgevaardigde van de provincie, Monique Swinnen, gaven hierbij de nodige uitleg. Tussen 17 en 20 uur had er dan in de Panquinkazerne en de Rijkunstdreef het ‘Slotevent’ plaats met o.a. een klank- en lichtspel. De regenvlagen kwamen evenwel roet in het eten gooien.
VM

Voorstelling ‘Tervuren en De Groote Oorlog’

26 oktober 2018
 
Naar aanleiding van de herdenking 100 jaar wapenstilstand 1918, waren er dus in Tervuren heel wat manifestaties. Onze kring wou niet onderdoen en presenteert een tentoonstelling die nog tot 10 januari 2019 loopt in CC Warandepoort. Maar er was meer. De avond van 26 oktober kon men gratis een originele conferentie bijwonen in de Warandepoort over het verloop van de Eerste Wereldoorlog vanuit het standpunt van Tervuren.
Uiteraard ging het hier in de eerste plaats over de 250 jongemannen die deel uitmaakten van het Belgisch leger en waarvan er 51 niet meer terugkeerden. Onze drie bestuursleden, Rik Jacobs, Elisabeth Derveaux en Piet Vandenpoel doken maanden geleden zowel in ons archief als in andere bronnen op zoek naar gegevens over de relatie Tervuren met de Eerste Wereldoorlog. Het resultaat ervan werd die avond door hun drieën gepresenteerd. Terwijl de beelden op het grote doek geprojecteerd werden, kregen we van het trio, alternerend, er een klare uitleg bij. Het waren niet enkel losse beelden maar ook fragmenten van films, situatiekaarten, klankopnamen. Het trompetduo Derongé en Craps bracht tussenin sfeervolle melodieën.
De gegevens over de gesneuvelden van Tervuren werden, in de mate dat hierover meer inlichtingen gevonden werden, alle persoonlijk behandeld. Wat vroeger enkel namen waren, koudweg op monumenten of herdenkingsplaten, kreeg nu eigenlijk ‘vlees en bloed’, het laatste woord meestal letterlijk te nemen. Maar ook de toestand op het thuisfront werd ruimschoots behandeld. Hoe verliep het leven in Tervuren gedurende die ellendige vier jaren? Wat gebeurde er met die jongens van de burgerwacht die gedurende maanden in miserabele omstandigheden vertoefden in het concentratiekamp van Soltau? Wie werd krijgsgevangen genomen? Wie was die fameuze topspion Pierre Mus die achteraf, tot 1949, in Tervuren kwam wonen? Dit alles werd ons op een klare en bevattelijke wijze duidelijk gemaakt. Een unieke avond!
VM

Herdenkingsconcert De Groote Oorlog 14-18

9 november 2018
 
Op vrijdag 9 november vond in CC Warandepoort een gesmaakt concert plaats met muziek van oorlogscomponisten als Elgar, Holst en Fauré. Het orkest Chapelle de Lorraine onder leiding van Marc Verboomen wist deze muziek mooi te brengen. Het vocaal ensemble Cantuva trad bovendien aan voor enkele pareltjes uit de koormuziek: Les Berceaux, Après un rêve en het Requiem van Gabriel Fauré. De bij wijlen zeer intimistische muziek werd nu en dan onderbroken voor enkele oorlogs-getuigenissen, voorgelezen door voormalig journalist Jan van Dam, om het oorlogskader te duiden. Jammer dat onze kring evenwel geen vermelding kreeg als bron van dit materiaal, hoewel ons bestuurslid Rik Jacobs dit in extenso had aangedragen.
FR

Toneelopvoering ‘Mijn liefsten Jan’

10 november 2018
 
Een Belgische en een Duitse soldaat samen in een bomkrater tussen de twee vijandelijke loopgraven. Het is een situatieschets die heel goed de gelegenheid biedt om de zinloosheid van de oorlog uit te beelden. Dat is wat de toneelgroep Willen Is Kunnen er ook van dacht. Zet twee soldaten die in de loopgraven tegenover mekaar staan, samen in een uitzichtloze situatie en laat gebeuren wat er moet gebeuren als beiden ontdekken dat ze meer gemeen hebben dan wat hun leiders willen doen geloven. Het verhaal van Jan, de jonge Vlaamse soldaat en Hans, de Duitser, werd uitstekend vertolkt door Ruben Van den Wijngaert en Sören Van Laethem (hoewel deze laatste – als Duitse zwaargewonde – weinig woorden had aan zijn rol). Met verstomming zagen we hoe – tussen de taferelen door – Bé Fraiture met gemak, zichzelf op de piano begeleidend, haar liederen zong, zo zonder tekstblad. De regie van Jean Pierre Leonard was wat ze moest zijn. Niets teveel, net wat er moest gezegd worden. Hoe het moest uitgebeeld worden. Een avond die de mensen weer stof gaf om over na te denken. De zaal van CC Warandepoort was die avond weer goed gevuld, maar dat zijn we ondertussen gewend bij een opvoering van de toneelgroep.
AV

Drie ‘nieuwe’ beelden in de Sint-Janskerk.

18 november 2018:
 
De Tervuurse Sint-Janskerk heeft vanaf vandaag drie nieuwe houten beelden van iets minder dan 2 meter hoog erbij. Maar eigenlijk zijn het geen echt nieuw beelden, ze komen namelijk uit het vroegere heemkundig museum in de Nieuwstraat 15. Twee van hen stonden zelfs oorspronkelijk in de Sint-Janskerk.
Vooreerst een beeld van Sint Sebastiaan, de heilige die bij zijn marteldood met pijlen doorboord werd. Daarom geldt hij als patroonheilige van de boogschutters. Volgens gegevens van J.E. Davidts vond hij dat beeld op de pastoriezolder van Vossem toen pastoor Huybrechts er vertrok.
Diens opvolger wou het gebruiken als brandhout omdat de houtworm erin zat. Davidts redde het van de brandstapel en bracht het naar ons heemkundig museum. We besloten om, na ontruiming van de locatie, het beeld te laten behandelen zodat de houtworm gedood werd. In samenspraak met de kerkraad werd besloten het te plaatsen in het noordertransept van de Sint-Janskerk.
De twee andere beelden zijn respectievelijk de allegorie van het geloof en van de liefde. De vrouwenfiguur ‘geloof’ steekt haar arm omhoog maar het attribuut dat ze verheft – een kruis? – is verdwenen. De (goddelijke) liefde daarentegen steekt een brandende fakkel de lucht in. Beide beelden stonden, tot aan de grondige ingrepen van Davidts op de kerk in 1947-1951, op de weggenomen zijpanelen van het hoofdaltaar. Davidts had aanvankelijk het plan om het gehele portaalaltaar te slopen maar de Commissie van Monumenten gaf hem enkel toelating voor het wegnemen van de twee zijpanelen. Hij bracht dan de twee beelden naar ons heemkundig museum, waar ze links en rechts van de ‘pseudo-open-haard’ geplaatst werden. Ook deze beelden waren aangetast door de houtworm en werden samen met Sint Sebastiaan in het ‘ontwormingsbad’ gedompeld.
Volgens inlichtingen van Davidts kwam het barokke portaalaltaar er op vraag van pastoor Van Voshem (1752-1778) die hiervoor in 1761 schrijnwerker Frans Vanderborght en beeldhouwer Niklaas Van Mons aan het werk zette. Op vraag van de heemkundige kring kwamen de allegorische beelden opnieuw naar de kerk en werden links en rechts van het gedeeltelijk nog aanwezige hoofdaltaar geplaatst.
VM
 

Jan Herinckx al 10 jaar in Tervuren

21 oktober 2018
 
Tien jaar geleden werd Jan Herinckx aangesteld tot pastoor van de parochies Tervuren-centrum (Sint-Jan), Duisburg (Sint-Katharina), Moorsel (Sint-Jozef) en Vossem (Sint-Paulus). In kerkelijke termen heet dit de parochiale federatie Tervuren. Tijdens de mis van 10 uur waren de gelovigen van de vier parochies present in de Sint-Janskerk. Na de misviering werd er in de Sint-Janszaal voor iedereen een receptie aangeboden tijdens welke de feesteling door een aantal sprekers in de bloemetjes werd gezet. Vermelden we ook nog dat we kerkorganist, Rob Dewael, in de bloempjes zetten omdat hij dit jaar precies al 50 jaar ons orgel bespeelt.

Nog over de zoektocht van het Davidsfonds.

23 oktober 2018
 
In het vorig nummer van Het Horentje kon je lezen dat de zomerzoektocht van het Davidsfonds in de Druivenstreek een groot succes werd. Iedere dag kon je groepjes mensen, de invulformulieren bij de hand, in Tervuren ijverig zien zoeken naar de oplossingen op de gestelde vragen. Als eindresultaat bleek nu dat er hier en in onze buurgemeenten zo maar eventjes 17.000 speurneuzen rondgetoerd hebben. Allen hebben ze zich dus kunnen overtuigen van al het mooie in Tervuren. Bleek ook dat de horeca er wel bij vaarde. 93% van de deelnemers liep al eens een zaak binnen, zowat de helft verbleef gedurende twee of meerdere dagen in de streek en men berekende dat er een omzet was van om en bij de 900.000 euro. Tot slot, Jan De Bolle uit Outer en Michele Matton uit Merelbeke gingen met de prijzen lopen.

Komt onze kring met een eigen bier naar buiten?

1 november 2018
 
Een paar weken geleden presenteerde het consortium Groep Haelterman in de abdijsite van Saint-Hubert in de Ardennen, een nieuw bier ”Sint Hubertus”. Om duidelijk te zijn: onze heemkundige kring Sint-Hubertus heeft er, behalve dan dat we dezelfde naam dragen, niets mee te maken. Het merk komt met drie types op de markt: Tripel Blond (7,2°), Tripel Amber (7,2°) en Witbier (5,2°). De fijnproevers kunnen er dus eens van proeven om zich ervan te vergewissen of het bier zijn naam waardig is.
VM

 

(top)

Van de kring


(top)

Reacties

 

(top)

Schenkingen en aanwinsten

 

Hartelijk dank aan de schenkers

(top)

Necrologie

Bert Keyaerts, overleden te Leuven op 28 augustus. Bert was een Tervurenaar in hart en nieren, hier geboren en getogen. Jarenlang was hij in zijn jonge jaren scoutsleider. Bij het voormalige Ceciliakoor was hij eerst voorzitter en later erevoorzitter. Toen daar het koor Furacante uit ontstond, was hij ook daar actief en werd er trouwens eveneens erevoorzitter van. Erevoorzitter was hij trouwens ook nog van de aloude Broederschap van Sint-Hubertus en tot aan zijn overlijden actief lid van de Sint-Hubertusdragers. Zijn laatste optreden in deze vereniging was tijdens de voorbije meiboomplanting.
Bert was een filantroop. Hij nam talrijke initiatieven om noden te lenigen met de Lions Club IJsedal Tervuren, hier was hij trouwens ‘past-president en privileged member’. Tijdens zijn leven was Bert eigenlijk een epicurist in de oorspronkelijke betekenis. Zijn ‘carpe diem’ gebeurde met matige teugen. Hij genoot van het samenzijn met vrienden, van het mooie van de natuur, van het heerlijk genieten van kunst. Velen zullen hem op deze manier gedenken.
 
Pierre De Winter, overleden te Leuven op 7 september. Gedurende jaren had hij een tandartspraktijk in de Brusselsesteenweg. Hij was er als eerste mee bezig om op de computer een lijst op te maken van de boeken in onze bibliotheek en daar een zoeksysteem aan te koppelen, zij het wel met een verouderd programma dat niet lang stand heeft gehouden.
 
Georges Craps, 92 jaar, overleed te Leuven op 7 oktober. Tijdens zijn actieve loopbaan was hij gemeentesecretaris van Tervuren en hij kreeg de titel van ere-gemeentesecretaris. Met hem verdwijnt opnieuw een van de ‘geheugens’ van het vroegere Tervuren.
 
Deze drie heren waren van onze oudste en trouwste leden.